* * *
Kardelenler fulyalar açıyorken içimde,
Kurutan rüzgârları sevemem ki ben artık.
Dağlarında kurtların yaşıyorken içimde,
Arda kalan benimdir diyemem ki ben artık.

Sevdaları kelime cümlelerle süsleyip,
Saçlarına kurdele yapamam ki ben artık.
Kor alev içindeki yaşananı görmeyip,
Zincir yapıp boynuma takamam ki ben artık.

Bir iç hesaplaşma güzeldi, yüreğine sağlık hemşerim, gönülden kutlarım. Şiirinden anladıklarımı dizelere dökmeye çalıştım, umarım iyi anlamışımdır. Sağlıcakla kal yaşamda.

Şiir ve dostluk adına sevgiler, saygılarımla
* * *
Bulutların üstünde gezinirken nafile
Ayaklarımı yere basamam ki ben artık
Rücu etmişken sana yeminlerim nafile
Vardığım her merhale dönemem ki ben artık

Dağ bayır dolandım da bulamadım rengimi
Aldım aldım verdim de kalmadı ki ben artık
Deryalara daldım da göremedim dengimi
Karış karış gezdim de bulamam ki ben artık

Verecek benden başka nem kaldı ki dünyada
İçimde fırtına var duramam ki ben artık
Benden bir şey kalmadı hiçlik giydim dünyada
Hiçliğin içindeyim görünmem ki ben artık

Volkanlar yüreğimde patlıyorken her gece
Ateş olup yanmışım sönemem ki ben artık
Kardelenler uğruna ah u zar ettim gece
Ağlayıp inledim hep gülemem ki ben artık

g.öz

* * *


dağ gülü tarafından 6/18/2009 8:35:09 PM zamanında düzenlenmiştir.