Çok kolay bir şeylere benzetilmekten
Hiç bir şey olamamak oldu kayğım
Ve içimdeki çoğul mevcudiyetten
Özüme sığındı ruhum

Ve yanılmadan yanıltmaktaydım
Ama her kez öyle ısrarlıydıki
İstedikleri gibi farzetmekte
Ama bildikleri gibi olamamamdan
Oldum kayğı

Hayatım dört nala giden
Kara mizah oldu

Şimdi her yılıma bir mısra eklesem
Zamanı kopyalamış olurum

Elbette değişen bir şeyler oldu
Mesela Aşk gibi

Oda bana ait olan
Özelimdi

Amma yaşamak suçlusu oldum
Bu dünyaya sanki ben getirdim zevkleri
Çelişkileri

Sanki bir benim açlığım vardı
Doymaklı

Hem açsın dendi hem tok
Hem dulsun dendi hem ağa
Hem yalnızsın dendi hem paşa
Hem kadınsın dendi hem Nokta

Ben virğülü koydukca mısralarıma
Başladım kalem kırmaya
Yaşamak dort elle sarıldı mısralarıma
Neler yazmadımkı
Bir mısrada içimden son hızla geçendi
Kazanamadığım ınançlar

Hiç bir dini vecibe
Yapmacık inanışlar sergileyemedi
Gözümün önüne

Maddecilik altında kokuşan özgürlüğün
Kuçu kuçusu olmadım hiç bir zaman

Hakımıyetımı kurdum yanlızlığımla
Ya kukla olacaktım bir kenarda çakalımsı
Ya yürüyüp gidecektim kovboy kılıklı
Alternatifimin en geniş seçeneği buydu
Aç gözlü insanların hışmından nasıl kaçtım nasıl
Yalnızlığım biliyor
Ben unutsamda
Ben kızıl kalsam
Renk körü ne görür
Belkide işte al derler AL

Asiliğimi bir yerde zapt ederken
Hayatı dar ağacına astım benden kurtuldu
Çabalarım çabalarıyla çabalanırken

Şimdi son mevsimin tadını arayan biriyim
Oysa uzun lafın kısası
Sadece şairim diyecektim
Siz içinizden geçeni düşünürken