Coşkun ırmakların köpüğü gibi
İçimde bembeyaz oluyor aşkın
Derin çukur kazan mezarcı gibi
Sevgimin kabrini kazıyor aşkın

Nasıl sevgi imiş ermiyor akıl
Beynime durgunluk veriyor aşkın
Düşmanmıyız sanki gel biraz sokul
Yaklaştıkça benden kaçıyor aşkın

Anlamadım bir türlü bu nasıl işse
Hiç birleşemeden bitiyor aşkın
Senin hasretinle düştüm bu hale
Attı halden hale beni bak aşkın

Öyle sevmiştim ki mecnunlar gibi
Mecnunları çileden çıkarır aşkın
Yaylalarda akan pınarlar gibi
Dudaktan dudağa gezindi aşkın

Hüzünlü gezinen bulutlar gibi
İçini herkese döküyor aşkın
Yeşillere bürünmüş bir filiz gibi
Kalbimde gün güne büyüyor aşkın

Sonsuz bir özlemmiş güneş batarken
Güneşle birlikte batıyor aşkın
Kara gurbet şu bağrımı yakarken
Bir meşale gibi yanıyor aşkın

(Aşk Everest tepesinde açan bir güle benzer, o güle ulaşamayan acizliğini, ulaşabilen de sabır ve sebatı gösterir…)

06/07/1982
Sağmalcılar/İstanbul
Necati ŞİMŞEK