4
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1298
Okunma

Anamızın kınalı parmaklarıyla ördüğü
Çocukluğumuz küçük geliyor hayata
Çığlıklar atıyor içimizde biçare sessiz
Büyüdük! Kof kabuk, viran içimiz
Yıldızlara ad koyduk dilimizin dönmediği
Nerede isimsiz yıldızlar nerede perileri
Kaybettik rüyalarımızı kesildik uykulardan
Tülden kanatlar süslemiyor artık gecemizi
Uçurmalar mı vefasız biz mi vefasızdık
Terk etmiş gökyüzünü sevgilileri
Çocukluğumuz mu yoksa ipleri kopan
Tutunamıyoruz hayata kestik ellerimizi