6
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
847
Okunma
Turuncuya boyadım sabahı,
Kırmızı ağaçlar diktim köşe başlarına
Arsız yosmalar gibi hışırtıyla gülüştüler ağaçlar
Yeşil bir adam durdu gölgesinde,
gözleri kocaman açık derin rüyalara daldı
Bulutları sıkıp sularını içtim doya doya.
Sonra bir koşu gidip,
mor bir denizin ortasına kurdum bağdaşımı,
beyaz bir kurbağa sıçradı kucağıma inanmazsınız
öptüm denize attım
kıyıya vurdu prensin ölüsü
kızdım ağzım köpürdü
çıktım sultanın kapısına dayandım
“hey!...” dedim.” hey sultan!...
“insan hiç yüzmeyi öğretmez mi biricik oğluna?”
sultan delirdi gözleri yüzüme değdi
“Benim oğlum”dedi.” yüzmeyi değil öpüşmeyi bilmezdi”
delirdim çılgına döndüm…
DELİRMEKLE DÜŞ ARASI ŞİİRLERİ
MONA
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz