gittin..bense sadece arkandan baktım..
giderken bana veda bile etmedin..
öylece gittin..!
içimde bir yerlerde bişeyler koptu sanki..
o an boğulurcasına sıkıldı içim..
seni bu denli seven birini öylece bırakıp gittin..
senden sonra hayat yoktu benim için..
herşeyden vazgeçmiştim..’
oysa gülüşün için hayatımı bile verirdim..
yanına gelince konuşamazdım..
sanki o an herşey dururdu benim için..
saatlerce seni izlediğim olurdu..
meğer zamanla herşey geçerimiş..
yıllara sığdıramadım seni ben..
özlemenin,yokluğun,kimsesizliğin ne olduğunuda sen öğrettin bana..
aslında beni olgunlaştıran sen olmuştun..
ufak kız çocuğu gitti,sanki yerine büyümüş biri geldi..
sana şükran borçluyum aslında..
belki beni terk ettin,yanlız bıraktın..
ama bırakıp giderken unuttuğun bir şey oldu..
aslında ben değil sen kaybettin..!