6
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1216
Okunma
"kim bilebilir içimin yalnızlığı tavaf ettiğini"
Aşk’a/
kahır emzirdi bulutlar
hayatın çürümüş memesinden.
ucu yanık günler durdu kapımızda
biz çiçekli baharlar beklerken....
yaralıydık ikimiz de aşk tümcemizden.
son/bahar külleriyle ruhumuzun,
yeniden söylenecekmiş gibi bu hikaye
geçemedik hayatın sevda kipinden.
yine de
dir’imde çarmıhlanmış şiirler
ve sen...
boğazlanmış onca imgenin içinde...
ki
sözümün değdiği yerde
çiçek açmadığı da bilinir.
ama şiir -acının sağlaması-
biraz da olmayanı görmek içindir.
...
f.g./tatvan/2009
5.0
100% (2)
Cevap Yaz