çok güzel bi şiirdi yüreğine sağlık hemşerim

bu güzel serzenişin için sayfana papatyalarla begonyalarımı döküp kaçtım sayfandan misler gibi koksun diye...

ÇOK GÜZEL ŞİİR
KİME SESLENDİĞİNİ SÖYLERMİSİN

yaşamak güzelini hayatın...en azından hayal edebilmek..gönül dizelerinizi kutlarım...rabatlı

Seni görünce, sana alismaktan da korkuyorum
Nedense sensizlikten de korkuyorum

Bu korku doğru korku,
Herkesi aldatıyor.
Alışmak kör ediyor,
O güzelim gözleri.
İyi düşün sen kızım,
Söylediğim sözleri.
Tavsiye ediyorum
Nurlarda ki sözleri.

Ülfet=Alışkanlık

Yollar aynı yollardır yolcular başka…

Bediüzzaman Hazretleri; Kırk sene ömrümde, otuz sene tahsilimde yalnız dört kelimeyle dört kelâm öğrendim dediği yerde, Kelimelerden maksat, mânâ-yı harfî, mânâ-yı ismî, niyet, nazar’dır. diye söyleyerek ilgili yerde izah etmiş…


Mânâ-yı ismî, bir anlamda ülfeti tanımlayan bir ibaredir…

Mânâ-yı harfî ise ünsiyeti gerçek manasıyla tesis eden bir hakikattir…

Niyet;Altını kömüre çevirebilirken..Kömürü de elmas yapan şuurlu bir meyildir…
Nazar ise;Aynı ülfet ile niyet arasındaki irtibat gibi bir ilişkiyi içerir..Nasıl bakarsa öyle görür..Ya da nasıl göründüğünü anlamaya çalışan bir niyet bakışıdır… Manzara ise o nazar ve niyete göre şekillenir… Mahiyeti değişmediği halde algısı halden hale başkalık gösterir…

Hayat bu manaların, yaşamak yanında mutlak var olan penceresinden görünmektedir..Dünya geliş ve gidişe kadar olan süre bu alış veriş üzerine müessestir…

Ülfet ile Ünsiyet manalarına ilmin talebinde baktığımızda..Talip olunan ilim nevine göre ülfet ve ünsiyetin kalıpları da kanaati şekillendiriyor…

Malumat denilen günlük yaşama ait bilgilenmekte ülfet ,otobüs durağından şehrin sokaklarına kadar bir tanımlama ile haritayı çizer..Ünsiyet bu çizgiler üzerinde algı ve farkındalıkla yürümenin hissi boyutunu ..alakadarlık dairesinin içeriğini, gelir gider fikirleri ile temin eder…

Hem bilmenin malumat nevinden, olanlarına insan iştigal ettiği mesleki pozisyonuna göre de Ünsiyet eder..alışır…

Çiçeğin sadece kokusu yoktur. Örneğin bizim için sadece bir çiçeğin kokusu çekici gelirken arı için bu böyle değildir balını üretmek için çiçeğin özüne iner dolayısıyla bizden daha farklı bir keişfte bulunur. Şairde böyle olmalı günlük kelimelerin dışında kelimelerin gizli dünyasına dalmalı ve tüm kapılarını aralamalı kendine. O yüzden böyle gündelik cümleler yerine bambaşka kimselerin henüz kurmadığı cümleler kurun derim. Saygılarla.

timeteosa tarafından 5/17/2009 12:12:38 PM zamanında düzenlenmiştir.

Her gün yaninda olamamaktan korkuyorum

Sesini duyamamaktan

Seni görünce, sana alismaktan da korkuyorum

Nedense sensizlikten de korkuyorum

Bir gün hosça kal demenden

istemesem de;

Bir gün, bir gül gibi

içimde solmandan korkuyorum

Hafizamda birakacagin hatiralardan

Hatiralardan kaçamamaktan

Adini unutamamaktan korkuyorum

Ah be güzelim;

Ben seni sevmekten korkuyorum.

Benimkisi sadece bir sevda

Göz yaslarimla söndüremedigim

Korkularimi yenemedigim

Söyleyemedigim

Fakat, kendimi tükettigim

Ve beni;

Yedi kat yerin dibine sokan

Utandiran, korkutan

An be an içimi yakan

Cesaretsiz bir sevdan

Bu nasil bir sevda ?

Anlayamiyorum

Ah be güzelim;

Ben seni sevmekten korkuyorum.

Biliyor musun;

Aklimdan hiç çikmiyorsun.

Sen benim;

imkansizlar bahçesinden koparttigim

Edâli gülümsün.

Hiçbir zaman koklayamayacagim

Adini söylerken burkulacagim

Sevmekten hep korkacagim

Fakat, ömrüm boyunca unutmayacagim

Edâli gülümsün.

Ah be güzelim;

Aslinda sen benim,

Kendi ömrümsün

çok güzeldi zevkle okudum yüreğinize sağlık...saygılarımla...