Annelerin çocukları için yapamayacakları hiç bir şey yoktur bana göre. Bende anneyim ve neden bu kelimeyi kulalndığımı çok iyi biliyorum. Oğlumdan 4 yıldır ayrılyım ama her an onun yanındayım

Delikanlı her akşam içip içip eve gelir ve her zaman alkolün de etkisi ile annesini döve döve para ister. Anne her defasında " yok oğul" der ve bu kelime üstüne yine dayak yer.

Bu işkenceyi görüp dayanamayan mahalleli sonunda oğlanı kadıya şikayet ederler. Çocuk tutuklanır ve idam cezası verilir.

Çocuk yalvarır yakarır ama idam cezası kaldırılmaz. Sonunda kadı " yerine ölebilecek birini bulursan idam edilmezsin" der.

Çocuk hemen eşine gider. Eşi kabul etmez. Kardeşlerine gider kardeşleri kabul etmez. "Bebem bana dayanamaz, babama gideyim" der. Babasına gider " babacığım benim yerime ölüme gider misin." diye sorar Babası" Oğlum yaşım büyük olsa da yaşamayı seviyorum ve kimsenin yerine ölüme gidemem" der.

Çocuk annesine gidemeyeceğini bildiği için ona hiç gitmez ve yerine kimseyi bulamadığı için idam saati gelir. Aa bir türlü idam için odasından çıkartılmamıştır. Bir zaman sonra kadı huzuruna çağırır. "Haydi serbestsin. Yerine idamı kabul eden biri çıktı" der. Çocuk şaşkın şaşkın bakar kadıya " Kim" diye sorar. Kadı" Hani her gün dövdüğün yüzünü gözünü yaraladığın biri var ya kimdi o" Çocuk " Annem" der. Kadı" Evet annen yerine idamı kabul etti " der.

Çocuk tam bir şok içindedir. Annesinin boynuna ilmek geçirilmiş beklemektedir cellatların gelmesini. Çocuk birden bağırmaya başlar" Hayır ne olur yapmayın. ben ona çok kötülük yaptım ama o benim yerime ölüme gidiyor. Ne olur annemi değil beni idam edin" diye yalvarır. Kadı bu olay karşısında hem anneyi hem delikanlıyı idam etmekten vazgeçer ve ikisini de serbest bırakır.

Çocuk o günden sonra annesinin yanından hiç ayrılmaz ve ona hayatı boyunca çok güzel bir şekilde bakar.

Bu çok sevdiğim hikâyeyi paylaşmak istedim sizinle. Anne sevgisini daha nasıl anlatabilirim başka türlü bilmiyorum. Çünkü bende anneyim.

Kutluyorum kaleminizi ve saygılar yüreğinize