Yaratan şeksiz insanları en güzel yaratmış
O yeşil gözlü Nurhan’ı özenmiş de donatmış
Bakmaya doyulmaz yeşili, gözlerine katmış
Yeşil gözlü ahu, sana biteviye hayranım.

Işıl ışıl gözlerin gönüllerde taht kuruyor
Benim gibi, kaç yiğit hayranca sana bakıyor
O şahane gözlerin yürekleri hoplatıyor
Yeşil gözlü güzel, sana biteviye hayranım.

Ey nâdide güzel, ben o gözlerine doymadım
Hayranlığım ifşa oldu ama nedâmet duymadım
Ben hiç yemyeşil gözlerin müdâvimi olmadım
Yeşil gözlü Nurhan, sana biteviye hayranım.

Korkma, güzel gözlerine ihtimamla bakarım
Seni bühtan’dan nazar’dan ve tüm kem’den saklarım
Necip güzel, hüzün verdimse, ben hicâb duyarım
Yeşil gözlü Nurhan, sana biteviye hayranım.

O güleç mavi gözlerinden cezbe’ye kapıldım
Sen şiir gibisin, sana düşkünlükten takıldım
Engin gönlüne ve yeşil gözlerine yakıldım
Yeşil gözlü Melek, sana biteviye hayranım.

Ömrüm hazan’a geldi, ama nâmurat almışım
Apansız yeşil gözlü bir hurî’ye dalmışım
Görünce şaşırıp, kendimi Cennette sanmışım
Yeşil gözlü güzel, sana biteviye hayranım.

Bunca yaşamış ama solmamış çehresi
Yeşil gözleriyle gözdedir, o bir kar tanesi
Nâzenin endamıyla güzellerin kraliçesi
Yeşil gözlü Nurhan, sana biteviye hayranım.

Ey Nurhan, ömrümce gözlerine baka kalayım
İzin ver alnına MAŞALLAH mührünü vurayım
Şair Fikret der ki, dile benden kölen olayım
O yemyeşil gözlerinde ben ebedî kalayım.

23.10.2009FİKRET SAĞ TORBALI-İZMİR