/aşkı kendi rengine boyadılar bugün,
meğer toz pembe değil kan kızılıymış../
hiç bir zaman yakışmadı bana,
rengi ne olursa olsun..
aslında,
her aşk vakitsiz
her aşk sualsiz geldi.....
eksik Türkçe’mle ne çok sevdim.....
........bilemezsin.............
ve acıtsada hayat beni,
en bildik zamanlarda
hep sevdanın peşindeydim...
hiç bir silahım yoktu oysa !
......sadece sevgim.......

mühimsin !
gerçeğe aykırı hayaller kadar da sıcak..
kendimi böyle avutabiliyordum ancak,
savaşsa ?
savaşarak...
ki;
aşk savaşmaksa
bu kadar zehrolur uykularım
başım
elim
ayağım,
her yanım sen...
gülme !
sevda adına en deli savaşçıyım....


üçüncü kıtasında şiirin
özlemimi ve korkularımı anlatsam
tüm boşlukları doldursam
neye yarar şairliğim ?
öyle ki ;
kalbim bir dervişin heybesi kadar derin..
.......göremezsin......
çünkü,
sevebildiğim kadar sevgilimsin...
ve tabi bir de anlatamadıklarım...
bir bardak suda yudumladığım,
yıpranan cevaplarım,
günaydınsız sabahlarım,
kalabalıklarda yalnızlığımsın..
sen !
gözündeki damlaya
...........kıyamadığım
..........................kıyamadığımsın.....