iyi biliyorum !
kelebekler konsun diye yapraklarına
şarkı söyler papatya...
ya ben ne yapayım
gecenin bir yarısında
bir şiiri bitiriyorsam başlamadan...
ya ben ne yapayım
sonunu kimsenin kestiremediği bir öyküm varsa !


kadın başımı kaldırıp Allah’a yalvarıyorsam
anlamsızca tepkiler veriyorsam hayata
hatta ağlamayı bile beceremiyorsam
............................ben ne yapayım ?



ortalıkta bir ayaz
her rüzgar esintisi ,yarın beklentisi...
kandırılmış çocuklar gibi düşüyorsam yatağa
ve elim kolum bağlıysa aşka
....................................ben ne yapayım ?




halbuki
başlarken böyle düşünmemiştim hiç...
sırtımı dayayacağımı ölüm yüzlü bir tetiğe...
düş’ün tam ortasında yaşanırsa hayalkırıklığı
bir beyaz güvercin akar avuçlarımdan ...
ki korkarım yalnızlığımdan o zaman
söyle
ben ne yapayım
ne?
kalptir seni seven...



yasaklanmış aşklar vardır hayatımızda
bir gülün dikeni kanatıverir acımı...
dökülür parmaklarımdan gökyüzü
gözyaşlarım yıldız yıldız ağıt...
bir gecenin sukutuna akar sesin
.............................irkilirim...
mühür gözlü kadınlar bilir derler...
ben bilmem
özlem olur göğsümde resmin...
..................özlem olur.......




şiirimin nefesi...sesi....BİRSU CANYOL’a teşekkürler


Nebile Aydın