4
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
884
Okunma
Büyür evlatlarım elbette bu zorba eller altında
Madem ki sana bir çıkış sunamıyorum
Gel çıkar beni bu girdabın kollarından
Ey kalbimin sonsuzluğa uzanan
Ölümsüz sevdasının sahibi
Yeni doğan bir güneş gibi al yükselt beni
Gittikçe kalabalıklaşan bu protez yürekli insanlar
Gün geçtikçe artırıyor yalnızlığımı
Seni anısına bir taş bile dikilmeyen
o çığlıklı çocuklara sormalı
ben biliyorum aslında seven yürekte
ne nefret nede fetret olur
hep akıp gider o delişmen duygular
çarnaçar bırakır beni sana karşı
artık sevgiye vakit yok
içine şehvetten bir takım unsurlar karışmış
sevgiyi kovuyorum kalbimden
artık senin için durmaya vakit yok
çileyi tüm ihtişamıyla içine çekmiş
bir elem bireyisin sen.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz