Bir çığlıktan öteye geçemedik seninle,
İş içimizde çığlık atmaya gelince
Çok da marifetliydik gecede...

İçimizdeki yangının tek sebebi yaşamadıklarımız,
Yaşadıklarımız arasında tek yanlışımız anlatamadıklarımız,
Konuşmaya gelince zaman susmak alışkanlığımız
Sen ve ben geceye bundan asılı kalmışız...


Sorgular sonuçsuz,
Sorgular iç hesaplaşmamız,
Ne kadar büyüktü ki hesaplarımız;
Kapanmadı ne yazık içimizde kalan derinden sızılarımız...

Kimbilir belkide yanlışı aradık,
Kendimizi başkasında tanıdık sandık,
Oysa tanımadık ki biz bizi, birbirimize nasıl sığınacaktık?

Adımın baş harfi ne kadar anlamlı ?
Ya da benim adımın bir anlamı var mıydı?
Sancılarımız gerçekten acıdan mıydı ?
Yoksa canımız yansın diye miydi kendimize sunuşumuz acıyı...


Acı çektikce bedeller ödenir düşüncesi,
Gitgide büyüyen bir kor sardı bizi,
Anlamsızdı gerçekten adımınızın baş harfi
Çünkü hem senin,hem benim baş harfimiz tekil değildi...


O kadar sorduk ki herşeyi
Gördün mü gecede sessizleşti,
Hem gecede tekil değildi
Sadece sakin ve sessizdi
Öğrenmişti çoktan kendi teninde belirsizleşmeyi...


05/04/09 06:10