2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1280
Okunma
Kuzey rüzgarları dokunuyor tenime
Üşüyorum
Düşünüyorum …
Düşmüşüm dağın en kuytu yerine
Yazıyorum bağın tefeklerine,
Sarılmışım
Su taşımışım
Pınarlarımdan
Damarlarına vuslatın,
Vurulmuşum kelebeklerine,
Bir damla yağmuru...
Bölüşüyorum.
Oysa mevsim bozağarı başımda
Bilinmez bu aşk, ne zaman bela, yangi yaşında
Ağını örerken felek,
Musallada, iki dize taşında
Öpüşüyorum..
İnliyor derin bir ah, iki adım ilerisi, yanıbaşımda
Bölük pörçük diren gönlüm diren
Bakışlarım yarını kaybetme telaşında.
İşte gidiyor..tren
Mosmor dudaklarım endamının kızıl ateşinde
Mevsim taşra kızı gibi.
El değmemiş bakire.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz