Uyandırmayın beni yakamozda uyuyorum,
Dalgaların sesi nenni olmuş uykulardayım,
Ellerimde tutan bir denizkızı görüyorum,
Suların en derin yerlerinde dolanıyorum.

Uyandırmayın beni güneşte uyuyorum,
Işınların bana vurmasıyla kavruluyorum,
Bakışlarından olsa gerek göremiyorum,
Sen güneşten de öte yaktın, yanıyorum.

Uyandırmayın beni baharda uyuyorum,
Kardelenler yine karda üşürken gördüm,
Göçmen kuşları erken dönmüşler belli,
Bilmezler ben hala kış uykularındayım.

Uyandırmayın beni göklerde uyuyorum,
Mas mavi âlem olmuş mekânlarım,
Martılar kadar özgürce dolaşıyorum,
Sevdiğimi, gezegenlere haykırıyorum.

Uyandırmayın beni dağ başında uyuyorum,
Bir çobanın kavalında türkü olmuşum,
Bir yamaçta açmış gülüm kekik kokuyorum,
İki sevdalının arasında barış elçisiyim.

Uyandırmayın beni mevsim sonbahardayım,
Ne ilkbaharı gördüm ne de yazı yaşadım,
Haziranda hiç ısınamadım, hala üşüyorum,
Bir yaprak misali kuruyup savruldum.