Gamlanma ey yar…! Dik dur Allah aşkına…
An gelir yıkılır setler, hain döner şaşkına…

Varsın namert kurşunlara siper olsun göğsümüz…
Kahpe kılıçlara denk gelse kesilmez boynumuz.

Biliyorsun, biz ölümün adını ayrılık koyduk…
Yürekten ruhumuzu kor bir sevdaya soyduk…

Simsiyah bir istikbal düştü tertemiz yüreğimize
Çaresiz oluk oluk hicran, akıtarak içerimize

Kabulümüzdü nihayet mahşere kalsa da vuslat.
Tüm geçici hevesleri kaldır bir kenara fırlat

Haktan habersiz kıpırdar mı tek bir yaprak?
Her nesnenin örtüsüdür şu gördüğün toprak…

Bırak bildiğince tersine dönsün bu kalleş çark…
Biz yürüyelim onlar koşsun olmaz arada fark…

Anlamaz sevdanın dilinden ŞAHı bilmeyen…
Sonunda onlar olur yine yürekten inleyen…

Varsın bedenlerimiz ayrı ayrı nefes alsın…
Gam değil her umudumuz mahşere kalsın…

___________yorgunkalem...

Belkide bu son şiir...
Şu yorgun hayattan sıyrılıp geçerken...
ölüme beş kala yarım bir nefes...?
Şimdi kırılırken bu hayat denen çelik kafes...
terkimde bir merhaba bir hoşçakal biraz umut bir tutam hayal...
Ve tüm sermayem yine de eyvallah...