Kamlançu yurduna, bahar gelince
Ay yüzlü gökçe kız, yürek delince
Od yalazlanıp, kanını kaynatır
Parlak bakışlar, içini oynatır

Hey Yüzbaşı Burkay, hey yiğit çeri!
Usunu mu aldı, bir güzel peri?

O kızın gözleri, yeşil alası
Nice erlere ki, Tanrı belası
Yürür turna gibi, bakışı ışık
Salınışı suna, saçı sarmaşık

Hey Açığma-Kün, hey gönülde sızı!
Beşbalık’ta doğmuş, bir Karluk kızı

Tapıncağa gidip, Tanrı’ya tapın
Ölmek için yapsan, yağıya akın
Esritse de kımız, kendinden geçsen
Erkinliğe erip, erliği seçsen

Hey Burkay! İyiliğe kemlik ettin
Bitmez bir acıya, kendini ittin

Büyülü gözlerle, Burkay’a bakar
Izdırap içinde, içini yakar
Kollarıyla sıkıp, sever, öper de
Saçlarıyla sarar, em olmaz derde

Hey Açığma-Kün! Tanrı’nın cezası
Yüzbaşı Burkay’a, sevi ezası

Izdırap çektirme, seviyorum de
Sus sus, ızdırap çekiyorum ben de!..


M.Ali Cengiz
Tarsus