Ne zaman bakmağa kalksam sana battı gecelerimin şafağı
Düştü samanyoluna hasret damlaları
Döndü yorgun umutlar sevda artığı zamandan
Çıktı gecenin korkusu karanlık batağından
Yitirdik mavi perdelerini hayatın kabzasından


Değişik iklimler yaşadık seninle zamansız hatalı
Yinede kanımda dayanılmaz yokluğun aynı
Sen bahar solu bana kalsın içli hazan
Titredi gönül yaprağım ağladı hatıran.
Yitirdik umut yağmurlarını gecenin aynasından


Dudağımızda hazin ayrılığın yitik şarkıları
Yüreğimdeki güvercinler vuruldu can yaralı
Bir atımlık kurşun oldu kirpiklerinde kalan
Işıklar devrildi kuşluk vakti gamzeler talan
Yitirdik sevinçleri eşgali belirsiz gülüşler yalan


Sonbahar oldu mintanım eylül sancılı
Sarınmadı gönül askıda kaldı çocuk bakışları
Nereye baksam çığlık aldanılmış zaman
Sesin bir uçurum nihavend makamından
Yitirdik aşkları yetim kaldı düşlerimde sevdan

A.Vahap DAĞKILIÇ.
Bu şiir Şairin GÜN GÖRMEMİŞ DÜŞLER adlı şiir kitabından alınmıştır.