İstanbul’u izliyorum ışıl ışıl, Çamlıca’ dan
Bir yağmur yağıyor üzerime sanki çamurdan….

Bir kurşun o habersizce beynime sıkılan
Bir zehir o damarlarımda dolaşan
Ey İstanbul! Sen kimsin? Nesin?
Nedir bu insana kinin?
Sende bu dünyanın bir parçası
Sende bu kaderin bir halkası
Sende binlerce insanın sevdası değimlisin?
Bir zehirsin İstanbul, eritiyorsun beni
Varlığın yakıyor dağlıyor yüreğimi
Hani bir kuş olsam uçsam senden
Belki de biterdi çilem…

Gözlerimden akıyor damla damla kan
Ey İstanbul! Sen misin benim tek sevdam?
Sana kavuşmakta zor, senle olmakta
Ulan bu nasıl bir politika?
Günler geçiyor, bitiyor seneler bir bir
Ey İstanbul! Hiç mi bitmeyecek sendeki kir
Yedin binlerce insanı, deli gibi yuttun
Zalim söylesene bu acıları nasıl unuttun?
Bir dileğim var, acı bir sözüm sana
Bırak ta kurtulayım, doyayım sensizliğe kana kana
Biliyorum, vazgeçilmez ve erişilmezsin
Yeter İstanbul beni zehirlediğin
Söz! Unutmayacağım, bitirmeyeceğim seni
Uzaklardan izleyeceğim o eşsiz güzelliğini
Bu gün veda günü hıçkırıklarla sana
Olduğun gibi değil,
Hayalimdeki gibi yaşayacak sın dünyamda,
Bak yine titretiyorsun, üşüttün beni
Söyle İstanbul! Sen misin tek efendi?
Kendine iyi bak, unutulmaz sevdamsın
Dilime bakma sen bende kahramansın
Boğazım düğümlü, hıçkırıklarım sessiz
Bilmiyorum nasıl yaşayacağım sensiz
Elveda İstanbul, artık bu kadar
Bende bulacağın,
Kanla adına yazılmış satırlar.
Elveda İstanbul, vazgeçilmezim
Ben seni değil,
Bendeki seni özleyeceğim…