Yalnızlığın resmini yap
Çocukluğun şarkısını
Gururun heykelini yont
Ve arzunun bestesini

Nakışla geçmişini
Geleceğine ümitlerinin
Bir balıkçı kadar sabırla
Bekle
Oltanın ucunda bereketi

Ve bir ipek böceği kadar
Egzotik
Yanaş kuytularına
Hayallerinin

Biriktir
Zamanın kolleksiyonunda
En unutulmaz hatıraları
Ve anlat torunlarına gururla
Geleceğe taşısınlar diye
Dedelerini

Ne yaparsan yap
Yeterki boş durma
Yani kuruma
Boşluk bitirir insanı
Tüketir pişmanlıklarda

Bir gezegen sabrıyla
Sönmüş volkansız
Yol alırsın
Kendi uzayının
Sonsuz karanlığında

Görüyorsun ya
Bir şeyler yapmazsan
Hiç fark edemeyecek seni
Hiç bir şey yapmazsan bile
Anlat ona
Anlamasada
Israrla
İnatla
Ve tahammül ederek
Göğüs gererek
Tanımsızlığa
Bir bakışla
Bir davranışla
Bir eylemle
Anlat kendini

Anlaşılmamak
Anlatma eyleminin
Karnesidir yanılgıda
Eğer önemliyse
Sevgi
Ve susmak vaktiyse artık
Anlattıklarınla yetineceksin
Sana
Dönüşünü
Doğanın
Ve bir daha anlaşılmak için
Geriye asla bakmayacaksın
Yani ömrünün kalan yarısını
Anlaşılmak uğruna
Yakmayacaksın