2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
833
Okunma
Bir çocuk gördüm sokakta
Yanakları al al.
Kış ortasında sokakta
Ne kazak var üstünde ne de hırka.
Bir gömlek var çok ince
Bir yandan elini ovuşturuyor
Bir yandan da konuşuyor sessizce:
‘Tartı ,tartı’ diyor.
Çocukluğum geldi aklıma
Ve birden yaşlar doldu gözlerime.
Niyetlendim montumu vermeye
Gittiğimde yanına,asaletiyle:
‘Ben alamam’ deyince,
Utandım kendimden
Ve şikayetlerimden.
Meğer olmuşum şükürsüzlerden.
Küçüldükçe küçülenlerden.
Elimdekilerin kıymetini bildiren
Bu çocuk oldu gerçekten.
Ne kadar uzakmışım gerçeklerden.
Artık duyguları alınmış bu millette,
Söz edilemiyor insaf ve merhametten.
Uyanmak vaktidir ne olur uyanın gafletten.
Uyanalım artık ne olur gafletten.
Bencillik ve tamahkarlıktan.
Ve çocuklarımızı yani geleceğimizi
Kurtaralım kaldırımlardan…
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz