Mehmet Poyraz KARADAĞLI

Gözlerim, gam-ı efkârla bakar oldu,
Ah çekip mecnun gönlümü yakar oldu,
Her dem yaş döküp çağlayıp akar oldu,
Dur desem de, durmaz mülteci gözlerim.

Yâr, ruhum senli hasretle döndü çöle,
Yanıyor sinem, ismin düştükçe dile,
Baş eğmez şu gönlüm çekiyorken çile,
Gör desem de, görmez mülteci gözlerim.

Hiç anlamadın bende derdi-meramı,
Dil-i hançerle döktün, kalbe haramı,
Şu gönlümde kanayan onmaz yaramı,
Sar desem de, sarmaz mülteci gözlerim.

Bakir yüreğimde tükendi mecalim,
Hep cevapsız kalırken dilde sualim,
Karardı bahtım, bilmem halim ahvalim,
Sor desem de, sormaz mülteci gözlerim.

Güneşimdi yâr, onsuz kalmadı feri,
Gözümden akan yaş, göl etmişken yeri,
Can-ı beden de taşımadığım ser’i,
Vur desem de, vurmaz mülteci gözlerim.

Gönlüm susmaz, ah-ı figan sardı döşü,
Kalbim bin bir hicranla yaşarken kışı,
Hazanda vuslat diye gördüğüm düşü,
Yor desem de, yormaz mülteci gözlerim.

____________________ Saklı Düşlerim _.