Dün yine seni gördüm
Mavi panjurlu pencerende
Sizin sokağa düştü o gün yolum
Gözlerini düşleyip gezerken
Umutsuz ve yorgun
Bir dem ümit beklerken.

Yalan diyemezsin belli ki
Senin de kalbin çarpıyordu
Bir gül gibi kızardı tenin.
Bir şeyler söyledi
Sanki gözlerime gözlerin,
Sevgiden, aşktan, sevdadan yana
Ayrılık kokan satırların hala taptazeyken
Son mektubunda.
Yüreğim o gün nasıl ağlamıştı
Bir bilebilsen
Dolaşıp yorgun argın
Bütün sokaklarda.

Yine de kanmamıştı sözlerine
Nedense sen dolu yüreğimi
Pembe bir umut sarmıştı
Yüreğimin ıssız kıyılarında
Sözlerin mi yalandı
Ümit veren gözlerin mi?
Bir ışık yakalamıştım o gün
Sevda dolu bakışlarında
İstesen de alamamıştın
O gün gözlerimden
Beni benden alan gözlerini.

Kim bilir hangi rüzgârlar esiyordu
Yüreğinin derinliklerinde bilmediğim
Duygularını sakladığın,
Dudaklarında firari sevgi sözlerin
Ama ya o gözlerin
Anlatamadığın sözlerini gizlediğin.


6.04.1977