Gecemin sürgününe sürünüyor bir aşüfte rüzgâr
Güya felçli
Zira ben diz çökmüşken başlamıştı tatlı tatlı
Ve sürüldüğümde senden
Süründüğümde duydum dizlerimin yara acısını
Gönlümün yâr’a acısını

Öyle bir yakıcı…

Bu hiçbir bakirin düşlerine asılmamalı…

Sen genç kanına yan
Deliliğinle yeni günlere uyan
Yoksa zordur acısı saklıların yüreğinde figan

Bu da hiçbir bakirenin sözleriyle asılmamalı…

Gideli beri yüreğimde kaynar deli kazanı
Ne desem çelmesidir yokluğunun
Ne bildiysem yok oluşuna dairdir…
Neredeysen…
Sen…
Her…
Her neredeysen çıkıp gelmelisin şimdi
Kalmamış umutlarımdan sevda biçmelisin
Paramparça bedenime beyaz çaput sarmalısın belki de…
Ve sonum olsa bile…

Bile bile sevdim seni…
Bile bile ölüm…
Kuruyan dudaklarıma bir buse
Son nefesimi verebileyim diye

Geçmiş olsun geçmişime...