21
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2004
Okunma
GÖÇ VAKTİ
Yelkovanını yitirmiş bir zaman diliminde ilerleyen uykusuz bir gece,,
İflah olmaz çırpınışıma direnirken kanatlarım…seni gördüm.
Hayat “Kanatlarıma uçmayı öğrettim yeniden
Zordu çünkü onca zamandır seninle ıslanmışlardı
Ağırlığını üzerimden atmak kolay olmadı…
Nasılsa direngendi aslım
Fırtına kuşlarındandım”
Yelkovanını yitirmiş bir zaman dilimindeyim
Artık uçmakta eskisi kadar iyi değilim,,
Üzerimde sularında ıslanmışlığın ağırlığı
Gözlerimde maviliğin var,,
Seni yitirmiş bir beni,çekiştiriyorum göç yollarına,,
Bir yol bulup göçmeliyim okyanuslara,,kendimi doğurmaya,,
Sende kaldım kanatlarımdan vazgeçtim,,
Sen önce kendinden,sonra benden geçtin,,
Göç vaktini bilirim,,
Acısamda ben,,
Senden gittim....
HAYALİMDEKİ RESİM....
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.