Bırakıp gitmiştin seneler önce,
Gözlerimden aktı yaş ince ince,
Ayrılmak kalpsizlik inan ki bence,
Ben hep sürüneyim sen gel yeter ki.

Ellerin vatanı sana yurt oldu,
Hani söz vermiştin nerede kaldı,
Bu ayrılık senle benimi buldu,
Ben hep ağlayayım sen gel yeter ki.

Sensiz gündüzlerim hep gece sanki,
Ben sensiz bir hiçim gülüm inan ki,
Bu dünyada yalnız yaşayamam ki,
Ben hep kahrolayım sen gel yeter ki.

Ellerim semada her gün duacı,
İnan ki sensizlik zehirden acı,
Virane gönlümün sensin ilacı,
Merhemini sürme gel de yeter ki.

İçimdeki bir his dönecek diyor,
Gözlerim yollarda seni bekliyor,
Katlanırım günler geçse bile zor,
Ben hep dert çekeyim sen gel yeter ki.

Giden bir kuş bile döner yuvaya,
Sen gurbete gittin ben kaldım yaya,
Aklına gelmez mi bakmak arkaya?
Ben dertten öleyim sen gel yeter ki.

Yoksa beyhude mi bunca beklemek?
Yakışır mı sana geri dönmemek?
İnan ki sözümün hepsi de gerçek,
Yanıp kül olayım sen gel yeter ki.

ALİ’nin de bitsin kederi yası,
Mutluluğa dönsün kara sevdası,
Sana kavuşmaktır bunca çabası,
İster gelme bir selam sal yeter ki.
ALİ KARACA 6.C 1988