Güvenimi yitirim artık herkese
Yüzümü dönsem, sırtını dönüyor, dost bildiklerim
Canımı esirgemedim dost’lar uğruna
Canıma gast etti, dost bildiklerim.

Her anımda hep onları anardım
Bir an görmesem de arardım
Hatırladıkca onları gizli-gizli ağlarım
Gözlerimden yaş’lar döktü, dost bildiklerim .

İsteseler neyim varsa veriridim
Darda kalsalar ellerinden tutar çekerdim
Şimdi dostları yüreğimden söker giderim
Yol’larımı kesiyor, dost bildiklerim .

Mazlumları hiç bir zaman ezmezdik
Başımızı önümüze eğmezdik
Dürüsttük, merttik kardeştende öteydik
Namert’tende namertmiş, dost bildiklerim .

Ayrı kalsak onları çok özlerdim
Onlar için daima dua ederdim
Maskeler düştü, gerçekleri öğrendim
Beddua mı adı benim, dost bildiklerim.

Dostum, dostum diye beni sattılar
Yaratanı bırakıpta mahlukata taptılar
Sırtımdan vurdular acımadılar
Kalleş’tende kalleş’miş, dost bildiklerim.

Düşmandan betermiş dost bildiğim insanlar
Dostlarım hakkında sözüm buraya kadar
İdam sehpasın da gözlerimi bağlarlar
Darağacında asıyor beni dost bildiklerim.

Mehmet EROĞLU