Çocuk’luğuma dönmek istiyorum:
Çocuk’ları öğlesine çok seviyorum ki! sanki bende ben gibiler
Çocuk’ları yaşamak kadar çok seviyorum
Ne kadar saf, ne kadar günah’sız, nekadar da temiz’ler.

Hemen şimdi çocukluğuma dönmek istiyorum ama olmuyor işte,
Bir kaç yıl deyil, bir kaçsaat bile gidilmiyor geriye
Çocuk olmanın hayaliyle yaşıyorum her günde
Çocuk olmayı istiyorum ama çocukluğumu veremiyor hiç kimse

Çocuk olsam ne yapardım? diye sordum kendime
Ağlarmıydım, oynarmıydım yoksa
Yorulunca uyuyamı kalırdım bir ağacın altında
Ah bir çocuk olabilseydim, umrumda bile olmazdı bu dünya
Ben çocuk olmayı istiyorum
Yani her ağladığımda anne demeyi
Yemek yerken üzerime dökmyi
Yokluk nedir, varlık nedir, günah nedir bilmemeyi.

Bazen insan bir saat gibi olsa diyorum
Üç-beş saat geriye alına bilse
Yada bir tohum gibi olsa, büyüyüp, yetişip, topraga düşüp yeniden yeşerse
Yani ben büyümeyi istemiyorum

Her gördüğüme soruyorum, gören varsa
Birazcıkta olsa beni seven varsa
Üzülen varsa göz yaşlarıma
Çocuklugumu arıyorum: bulup versinler bana
Çocukluğumu yaşamak isiyorum bir daha.

Mehmet EROĞLU