3
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2016
Okunma
“kaf dağınıda geçer küheylanın
umudun var iken gem vurulmaz ona
ve hayat taktırırken kanat atına
aşıp geçersin içinde var olduğu kadar
umudun
yeşertirsin kanatlarını güneşe değin”
diyelim ki
parsuk sakaryasına kavuşmuyor
madem ki nehirler ayrık
zeminde kar kokusu var
zemheri engeldir
gönlünün od’una
parsuk kavuşmasa ne olur
köprüler yap
üstünden hayatlar akıt
aras sınır çizsede
zihnine sen sal yatır
hayatın damarı
tıkanık olsa da
için savaşlar kazandırır
diyelim ki
kel aynakların nesli tükenmiş
saçın başın dağınık
bir sevdanın lodosunda
tarakları kırmışsın
tırnakların uzamakta
ve böyle döküksün
için de ise hazine var
buna rağmen
sevmiş seni güzel biri
görmüş gönlündeki inciyi
hayatta ne istersin
içine inebilmiş
yüzün toplanmış saçların bambaşka
ışığı eritmiş gözlerin
kederin savrulmakta
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz