Bu yorgun akşamların ağırlığı
Omuzlarıma çöker
Taşıyamam be kanki
Taşıyamam kendimi
Kurşun sıkılmış dizlerime sanki
Beni bu akşam bana bırak
Yarın işe gideceksin
Vakit geç oldu bak
Seninkinin gözleri yine saattedir
Haydi kanki, sen git
Beni bu akşam burada bırak
İşte mekan göründü zaten köşeden
Bir sigara yakarım
Bir iki kadeh te bir şey atarım
Dün akşamdan uykusuzum zaten
Merak etme, bu gece erken yatarım
Bu terkedilmişlik, bu yalnızlık
Bir benim kaderim değil ya şu koca dünyada
Sanma her gece düşünür, sabahlarım
Üzülme kanki
Duruyor hala yüreğimde yarına dair umutlarım
Tamam
Olur ya uyanırsam yine sabaha karşı
Kaçmış uykuların peşine düşmem
Sana söz kanki
Onu düşünmem
Oturur bir şiir yazarım belki öylesine
Altına tarih atmam
Ama bilirsin kanki
Ne zaman yazdığımı da asla unutmam
Neyse kanki
Haydi koyul yoluna
İşte böyle, konuştukça ardı arkası gelmez sözlerimin
Sen bakma bana
Haydi koş, var bir önce yuvana
Beni burada bırak
Bu akşam bir başka yorgunum
Ama sanma bu yorgunluk olur sonum
Bakma bana öyle
Hatırında karamsarlık kalmasın bu akşamdan
Bir kapıyı aralamadan, birini kapamazmış Yaradan
Ne umutlar doğarmış, gün doğmadan
Haydi kanki, haydi dostum
Görüşürüz yarın, yarın olmazsa öbür gün
Bakma bana öyle üzgün üzgün
Biliyorum
Yarın da güneş doğacak
O güneş ki, ne aydınlık ne güzel yüzlere vuracak
O güneş ki, biliyorum be kanki
Onun simsiyah gözlerinde yansıyacak
O beni unutmaz be kanki
Biliyorum unutmayacak…


Gürsel İLERİ