Bana bir şeyler öğret,
Bir yıldız olup,
Var olmayı anlat.
Bir su olup,
Akmayı göster bana!
Yağmur olup yağmayı
Bu kara gecelerde,
Işık olmayı öğret bana.

Bana en başta sevmeyi öğret!
Yalnızca seni öğret!
Yokluğunda;
Var olmayı öğret bana.

Issız bir rüzgar olduğumda,
Esmeyi anlat!
Şiirlerimdeki yalnızlığımı anlat
Sabah yağan yağmurları
İçeme doğan güneşi…
Teker teker bütün güzellikleri
Özleminle anlat bana!
Başında sen olsun!
Adı da sen olsun tüm şiirlerimin.

Yalnız kaldığım gecelerde
Susmasını öğret bana!
Öylesine ihtiyacım var ki sana,
Sensizliğimde;seninle olabilmeyi öğret bana!

Öylesine yanmış ki hasretinle içim
Bana;seni bana getirmeyi öğret!

Korkuyordum seni sevmekten,
Kim bilir? Beklide sensizlikten…
Bana cesur olmayı tarif et!
Sensizliğe karşı dimdik durabilmeyi
Uzunca bakabilmeyi öğret bana,
Gidişinin ardından ağlamadan,
Erkekçe bakabilmeyi…

Yokluğunda umudu öğret bana!
Tükendiğinde sabır’ı
En anlamlısı;
Sevmediğinde,seni sevmeyi öğret bana!
Kalemimi her elime aldığımda
İsmine şiirler yazmamayı öğret!
Baharın bir adının da yalnızlık olmadığını anlat!
Sensiz kaldığımda,seni yaşamayı
Yokluğunda,varlığını
Silindiğinde,seni yeni baştan yaratmayı,
Öfkemde,seni yeniden sevebilmeyi anlat bana!
Ama içinde sen olsun!
Seni öğret bana!
Senin adına hayaller kurmayı
En önemlisi;kurduğum hayalleri,
Gerçekleştirebilmeyi öğret bana!
Gece gözlüm!!!....