türkülerimiz
Gün olur gönül e sevda bulaşır
Çileyi dermektir türkülerimiz.
Gözyaşları Ummanlara ulaşır
Bir coşkun ırmaktır türkülerimiz.

Başında dönerse kavak yelleri
bedenine sığmaz gönül halleri
Bazen mızrak olur zülfün telleri
Derinden vurmaktır türkülerimiz.

Kimi mutlu kimi dertle süslüdür
Kimi murat almış kimi yaslıdır
Kimi aşklar kerem ile aslıdır
Yangına girmektir türkülerimiz.

Âşık isen merhem yoktur ağrına
Ölene dek sancı çöker bağrına
Ömür biter bir şirinin uğruna
Dağları yarmaktır türkülerimiz

Vefasızda cevri cefa çok olur
Acı sözler mızrak olur ok olur
Aşk ehlinin kini kibri yok olur
Gururun kırmaktır türkülerimiz.

Allı turnam katar, katar dizilir
Nazlı yârin diyarından süzülür
Ötüşünden selam sabah sezilir
Can ile görmektir türkülerimiz.

Aşığa bu âlem dardır aşikâr
Vefasızın gülü zardır aşikâr
Bazen sual etmek ardır aşikâr
Hal hatır sormaktır türkülerimiz.

Bülbül hep sevmiştir gülü solsa da
İsyan etmez gönlü hüzün dolsa da
Mecnunun arzusu Leyla olsa da
Mevla’ya ermektir türkülerimiz.

Oğuz boyum dede korkut elinin
Hoca Ahmet yesevinin dilinin
Yunus emre Hacı bektaş velinin
İzini sürmektir türkülerimiz

Hazan iyem popu neyler Türkümüz
Türkü dinler türkü söyler Türkümüz
Türkün öz yâridir beyler türkümüz
Aslına varmaktır türkülerimiz