Nasıl bir yalnızlık bu böyle...
Ne çok omuza çarpıyorum...
Ama neden her omuz birbirine benziyor ...?
Elllerimi ceplerimden çıkarıp kafamı kaldırıyorum..
Ve her yüzün sen olduğunu farkediyorum...
Ama neden bu acele adımlar...?
nereye...?
Hem bu yolun sonu nereye gidiyor...?
Neden bu kadar çok soru var...?
Beynimi kemiriyor bu sorular
Cevap ver hadi!!!
...

Duruyorum
...
Sen hala acele adımlar atıyorsun
Bende hızlanıyorum
Sonra kendimi kandırıyorum
Herşeyi hiçe sayarak
Soruları, cevapları,
herşeyi...
Sen varsın diyorum
Susmaların
Bakışların
Acele adımların...
...

Ve sonra onca kandırmacalar da
Sorulara takılıyor!!!
Nereye kadar?
...
Cesedini takvim yaprakları arasında bıraktığım çocukluğumu terkedeli
Beynimde başı boş sorular
Dilimde yasaklı kelimeler
Nasıl bir teslimiyetir bu böyle
Cevaplara aciz her bakışım
Anlasana artık
Cebimde biriktirdiğim veresiye mutluluklara gebeyim
Boğazıma kadar senli düşlere düşmüşken
Teslim olma ayaklarına
Yavaşla biraz
...

Duruyorum
...
Adımların daha da hızlandı gibi
Aynı soru yine kemiriyor beynimi
Nereye?
Ve sonra başımı ellerimin arasına alıp
Bir filmden çalınıtı çığlıklar atasım geliyor
Hayır hayır hayırrr!!!

...

Recep Güneş 07.01.2009 - 03:01 / KONYA