Altaylar dan çıktı da yola,
Asya kıtasının kurdu geliyor.
Çekti kılıcını, bindi atına,
Okunu, yayını kurdu geliyor.

At sırtında doğdu, büyüdü soyu,
Zaman değişir de, değişmez huyu,
Cennet kadar güzel Anadolu’yu,
Yepyeni bir vatan gördü geliyor.

O, bir tufan, ona kim diyecek dur?
Kükreyip köpürür, sonra sel olur,
Onunla insanlık huzuru bulur,
Zulme kelepçeyi vurdu geliyor.

Bir hamlede Çin Seddi’ni aşanım,
Şarka sığmayıp da Garb’a taşanım,
Elinde üç hilal harbe koşanım,
Haçlı çemberini yardı geliyor.

Fitneyi fesadı öldürmek için,
Mazlumun yüzünü güldürmek için,
Haine haddini bildirmek için ,
Viyana’ya kadar vardı geliyor.

Şu gelecek asır Türk’ündür kesin,
Duracak akan kan, tükenecek kin,
Yepyeni bir dünya nizamı için,
Turan’dan çığ gibi ordu geliyor.

(Kır Çiçeği/1998)