Bir zamanlar;
Bir kafir vardı Ebrehe adında.
Zalim anıldı insanlık yadında.

Kabe’yi yıkacağım derdi dili.
Bunun için topladı nice fili.

Ermek için Ebrehe niyetine.
Yürüdü fillerle Kabe üstüne.

Abdülmuttalip Peygamber dedesi.
Seslendi kavmine,bırakın ye’si.

Kabe bekçisiydi Abdülmuttalip,
Ama yüce Allah’tı asıl sahip.

Birden gökte Ebabiller göründü.
Ebrehe’nin hayalleri hep söndü.

Kızgın kumlar yağdı Ebabillerden
Sağ kalmadı asker ve de fillerden.

Mescid-i Haram’dı Rabb’in mabedi.
Ebrehe’ye mabedi çiğnetmedi.


Şimdi;
Bir başka Ebrehe çıktı sahneye.
Kan kusmaktadır; bebeğe,nineye.

İsrail’dir, Ebrehe’nin çağdaşı.
Vahşetiyle akar kan ve gözyaşı.

Yine mabededir vahşi düşmanlık.
Amaçlarıdır zulmet ve karanlık.

Mescid-i Aksadır, bize ilk kıble.
İçim yanar adı anılsa bile.

Mescid-i Aksa’da şimdi kuşatma .
Allahın sen İsrail’i yaşatma.

Çağımızın en vahşidir İsrail.
Allah’ım gönder sayısız Ebabil.

Ya Rabbi kahrolsun , çağdaş Ebrehe.
Kurtulsun Filistin’de nice bebe.

Allah’ım, kahrolsun ki Yahudiler.
Açsın Filistin’de sayısız güller.

Mustafa EROL
Manavgat/Antalya