sevdayı saklayarak mısralarına
bir şiir çıkarıp unutulmuş anılardan
seslendin bana…
geride koyup, yaşanmış tüm acıları
boynum bükük geldim huzuruna…
yarım bırakıp yalnızlığa yazdığım türküyü
yalnız koyup duvarda sazımı
sensizliği anlatmak için sana
boynum bükük geldim huzuruna..
çevirme beni
bırakma bu acının koynuna…

ben bu şiiri bitiremiyorum
mısra mısra bir alev gibi dolanır dilimde
ben bu şiiri bitiremiyorum
hece hece bir mahpustur düşüyorum

nasıl bir sancıdır ki, yokluğun
çöker de içime beria…
önce bir deniz kabarır yüreğimde
sonra tükenir yolum
sensizliğin başladığı yerde
bir fırtınaya tutulurum
yelkensiz küreksiz…
çaresiz ….

yoruldum
şiirlere seni sığdırmaya çalışmanın utancından…
yoruldum bu şiiri bitirmeye çalışmaktan..
bir anlasan düşecek çiğ tanesi yapraktan
bir anlasan düşecek can damarından
…


uykular bölünmemeliydi beria
sensizliğine alışmışken bu yürek…
çıkmamalıydı gecenin şiiri karanlığından…
şairler hicap eder şairliğinden
türküler susar adını söylediğimde
sessizlik anlatır ancak…
sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
ben burada bu şiire tutsak…
af diliyorum…


nasıl bir sızıdır ki hasretin
sızar da içime beria
kanatır sensiz yanlarımı
kaybolurum sensizlik dehlizlerinde
kaybolurum yitirdiğim benliğimde
bir fırtınaya tutulurum
yelkensiz… küreksiz…
çaresiz

şimdi her şiir gözlerin oluyor
adın yazıldığında tükeniyor kalem
tükeniyor kağıt
saçlarında yine yıldızlar
bakışların yine umursamaz
ben bu şiiri bitiremiyorum…
BENİ HANGİ ŞİİR EDER AZAD…

nasıl bir depremdir ki sarsar da benliğimi
kaybolurum sen çıkmazlarında bu şiirin
ben beni bulamam bu aşkın ummanlarında
bir fırtınaya tutulurum
yelkensiz … küreksiz…
çaresiz…


kahrını çekiyorum yazamadığım şiirlerin
yorgun bir şairim zamansız ve mekansız
sabahsız bir geceye doğru yol alıyor gibiyim
karanlık lime lime yutuyor beni
önümde yazamadığım şiirlerin hesabı
ardımda hece hece bıraktığım bu şiir


şimdi… nasıl bitiririm bu şiiri
hangi satıra sığdırır adını
hangi sözle anlatırım bu sevdayı
kalemsiz bir şair gibi nasıl yaşarım….

fırtına dindi kalbim kırık dökük beria
ben bu şiiri bitiremedim
sen orda umursamaz bakışlarınla duruyorsun

varsın olsun…
bu şiir de böyle yarım kalsın

FATİH ŞAHİN IŞIK