Kar tanesinin avuçlarıma düşüşünü izliyorum
Kahkahalar atarak eriyor her biri
Avuçlarıma sıcak sularını bırakıp gidiyorlar,
Tüm acıların üzerine yağmaya...


Beyazın mükemmelliğini hatırlatıyorlar bir kez daha
Birkez daha siliveriyorlar solmuş resimleri aklımızdan
Solmuş geçmişimizi birkez daha süpürüyorlar bedenimizden....


Gözyüzünün rengini bırakıyor saçlarımın her teline
Her telinde saflığın rengi var şimdi.
Arkasında bıraktığı rüzgarı,
Geriye dönmemek için kullandığı besbelli...


Beyazın prensesiyle anlaşmış gibi,
Yağmaktan hiç bıkmıyor burkulmuş yüreklere.
Çocuklarını hiç düşünmeden bırakıyor,
Yabancı ellere,
Hiç düşünmeden,
Titizlikle söylenmesi zor kelimelerin
Baş ucuna serpiyor tüm tohumlarını...


Ve mutluluklar şehrini ardında bırakıp
Baharın gelişini bekliyor bizimle birlikte..