SARI SONBAHAR

Gidişinin ardından
Her eylül baştan yazılır bu kentte.
Bütün sonbaharlar
Sarı bir tren gibi
Dönüp dolaşıp senin istasyonuna yanaşır.

GELİNLİK

Bahar gelince badem ağacı
Beyaz çiçeklerini toplar dallarından.
Terziye gitmeye parası olmayan
Öksüz bir kızın düşlerine
Gelinlik diker gizlice...

İLAHİ RÜZGÂR

Akşamüstü rüzgâr saçlarımı okşadığında
Annem geldi sandım yanıma.
Meğer rüzgârmış...
Gökyüzünün yetim çocuklara
Gönderdiği o gizli anne eli.

KORKULUK

Tarladaki korkuluk
Hiç kovalamaz artık kargaları güz vakti.
Bilir çünkü;
Yalnızlığın en iyi dostu
Omuzuna konan bir kuştur.

KÖY OTOBÜSÜ

Tepeyi aşınca köy otobüsü,
Tozlu camdan dışarı bakarım:
Yol kenarında dizleri kabuk bağlanmış
O küçük çocuk durur...
Otobüse değil, kaybettiği yıllara el sallar.

ANNEMİN SESİ

Eşikten içeri tıpır tıpır giren
Yağmur damlaları değil ki...
Mutfakta masayı kuran
Annemin ayak sesleridir
Çocukluğumun eski ahşap evinde.

KURBAĞA FESTİVALİ

Gece boyunca derede bir orkestra...
Kurbağalar en güzel şarkılarını söyler.
Dünyanın en kalabalık yalnızlığıdır bu;
Bütün biletleri çocukluğuma kesilmiş.

PAPATYA FALI

Papatyanın son yaprağını koparırken
Fısıldar gece: “Sevmiyor...”
Sus be papatya!
Annesinin kucağından başka neresi
Sevdalara yurt olur ki bir çocuğa?