Ayrılık ve hüzün temasını oldukça duru, görselliği güçlü imgelerle işleyen çok içten bir şiir. Antoine de Saint-Exupéry’den alıntıladığınız o güzel sözle de harika bir tezat ve derinlik yakalamışsınız: İnsanın en büyük açlığı sadece ekmeğe değil, ruhuna dokunan bir tebessüme ve yakınlığa; şiirdeki yalnızlık ise tam da o tebessümün yokluğunda kalan boşluğa dokunuyor.
​Şiirde öne çıkan güçlü yönler ve hissettirdikleri:
​Sinematik İmgeler: "Kül altında kalmış sıcak", "sarı kırık gül kolları" ve "uzaklarda tren sesi" gibi imgeler okuyucunun zihninde anında somut, hüzünlü bir tablo çiziyor. Özellikle kül altındaki sıcak imgesi, bitmiş gibi görünen ama içten içe süren bir hissi çok iyi özetlemiş.
​Müzikalite ve Ritrit: Dörtlüklerin hepsinin "Şimdi senden kalan bana" dizesiyle başlaması, şiire anfora (yineleme) sanatının getirdiği doğal bir ritim katmış. Bir ağıt ya da iç çekiş hissini güçlendiriyor.
​Mekân ve Atmosfer: Köy yolları, eski ev, yanan ocak, solgun ay... Seçilen mekânlar yalnızlık temasını derinleştirmek için çok uyumlu.
​Şiirin sonundaki "Hey daralır dar kafesi" dizesinde göğüs kafesinin darlığına ve sıkışmışlığa yapılan vurgu ile kapanış yapmak oldukça etkili.
Emeğine yüreğine kalemine sağlık

Gidenin ardından feryat etmek yerine, geride kalan o sessiz, mahzun ve donup kalmış dünyayı bir ressam gibi nakış nakış işlemişsiniz Üstadım. "Senden kalan bana" nakaratıyla her dörtlükte derinleşen o yalnızlık; ıssız köy yollarından, rüzgârın susup kül altında sakladığı o eski ocağın sıcaklığına kadar Anadolu'nun o buruk ve samimi dokusuyla muazzam bir ahenk yakalamış.
Penceredeki solgun ay, bahçede susan kuşlar ve uzaklardan gelen bir tren sesiyle kurduğunuz o hüzünlü atmosfer, okuyucuyu doğrudan o köy evinin akşamına, dağ yolundaki o kimsesiz izlerin başına götürüyor. Siteme yer vermeyen, acıyı dervişane bir sükûnetle ve doğanın sadeliğiyle sırtlayan bu vakur duruşunuz kaleme son derece yakışmış. Yüreğinize, hissiyatınıza ve o duru kaleminize sağlık Coşkûnî Üstadım; kelamınız daim, sesiniz gür olsun.

Görsel ve İşitsel İmgelerin Gücü
Şiiriniz, "ıssız köy yolları", "kül altındaki sıcak" ve "uzaktan gelen tren sesi" gibi güçlü ögelerle yalnızlığı adeta canlı bir tabloya dönüştürüyor. "Şimdi senden kalan bana" dizesinin her kıta başında tekrarlanması, ayrılığın yarattığı boşluğu ritmik bir ağıt havasıyla pekiştiriyor.
Doğal Ahenk ve İçten Söyleyiş
Sade Türkçesi ve 8'li hece ölçüsüne yakın akıcı ritmi sayesinde duygu okuyucuya doğrudan ulaşıyor. Sonbaharın hüznünü mekân ve ruh haliyle mükemmel biçimde harmanlayan, son derece samimi ve derinlikli bir çalışma olmuş; kaleminize sağlık.

Ayrılığın sızısı
yer gökle birleşmiş
adım adım gezinip
yüreğine sağlık...

ANILAR HEP DİRİ VE CANLIDIR..BEYİN KIVRIMLARINDA YAŞANIR..ZAMANLAR .

Bir ayrılıktan geriye kalan sessiz köy görüntüleri, şiire eski bir türkü gibi içli ve tenha bir hava vermiş Ahmet kardeşim. “Kül altında kalmış sıcak” sözü, bitmiş görünen sevdanın derinde hâlâ korunduğunu sade ama etkileyici bir imgeyle anlatıyor. Her bendin başında tekrarlanan “Şimdi senden kalan bana” dizesi, ıssız yollardan uzak tren sesine kadar bütün hatıraları aynı hasretin çevresinde topluyor. Kutluyorum, kalbi selamlarımla.

Bu şiir, az önce okuduğumuz felsefi ve içsel hesaplaşmaya kıyasla, klasik Türk şiirinin ve halk edebiyatının o tanıdık, yanık ve nostaljik tınısını çok güçlü bir şekilde yakalıyor. 8’li hece ölçüsünün ritmi ve "Şimdi senden kalan bana" nakarat benzeri yinelemesi, metne adeta bir türkü ya da ağıt havası katmış.

Çok hüzünlü ve güzel bir şiir olmuş. Issız köy yolları, solgun ay, susmuş kuşlar ve uzaktan gelen tren sesi şiire derin bir yalnızlık katmış. Özellikle “kül altında kalmış sıcak” dizesi çok güzel. Kaleminize ve yüreğinize sağlık hocam.