Yaş altmış dört dedim ya, bildiklerin sen ört,
Düne ait lığlardan, bataklıktan çamur var.
Geçen zamana inat, bir, iki, üç ve dört,
Kuzu postlu kurtların avladığı yorgun var.

Ezeldeki şükrümüzün yerini isyan aldı,
Nafile uğraşma hiç, dünya tadı kimliksiz;
Bir insan ki sorma gitsin, kıvırdı sonra çaldı,
Doğduğun güne hasret, ölümün günü sessiz.

Elbet bir gün teneşir, soğuk yüzlü arkadaş,
Çıyan, akrep, yılan mezarında olur baş;
Riya, yalan ömründe putlarınsa yoldaş,
Gönül kafesine kar yağdıran sönük baş.

Yokluk adın kanaat, şükürden kanadın var,
Hırslarımız gölgeler, sevgi adın çokça dar,
Leyla, Şirin, Aslı elbet olur sana yar,
Kaybetme kimliğini, yağmasın üstüne kar.

Merdiveni çıkarken sırtında yama gömlek,
Unuttun sen yokluğu, yedirdiğin bol kelek;
İnsaf et, insaf eyle, bıraktığın bu yelek,
Kimleri insan eder, aşkı tutan o yürek.