Lesküy Hocam, kaleminize ve o sitemkar, sevda yüklü yüreğinize sağlık... "Yorgunnum..." şiiriniz baştan sona ayrılığın, bitmek bilmeyen o derin hasretin ve ruhsal yorgunluğun muazzam bir çığlığı gibi olmuş. Sevgiliye hitaben yazdığınız "gel, şu sıra dağları kaldır aramızdan / gel, eksiğimi sen tamamla" dizelerindeki o muhtaçlık ve içtenlik okurun içine işliyor. Hasreti sadece zihinsel değil; yediğiniz lokmanın zehir olması, içtiğiniz suda gözyaşlarının kalması gibi çok güçlü bedensel imgelerle anlatmanız şiirin duygusal yükünü iyice katlamış. "Gecem sen ol, sen ol sabahımda" ve "dinsin acım şükredeyim doğduğuma" mısraları ise teslimiyetin ve saf sevginin en güzel zirvesi. 4260 şiirlik o devasa birikiminizin asil duruşu bu eserde de kendini belli ediyor. Yüreğinizi saran tüm yorgunlukların dinmesi dileğiyle, ilhamınız bol, kaleminiz her daim çağlayan olsun.