Merhaba değerli dost kalem
Güzel bir şiir okuduk mahir kaleminizden
Kutladım yürekten, yalansız ve riyasız
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla kal, hoşça kal

Bütün maşuklar masum aşıklar hadsiz olur
Yar vefasız olur mu öyle olsa "yar" olmaz
Yusuf tuğla Yusuf kum hele gel şöyle otur
Yusuf'u al tarihten ortada kuyu kalmaz

Belki Yusuf sendedir, senin Yusuf'un başka
O kuyudan çıkana, kadar sende Yusuf sun
Züleyha imtahandır Leyla Mecnuna ihsan
Kuyu masum olsa da düşene ağlar insan

Dedirttiniz.
zihninize sağlık.

Zeynep Hanım,

"Kuyu" şiiriniz, kelimenin tam anlamıyla bin yıllık kadim bir kıssayı ve edebi algıyı kökünden sarsan, muazzam bir felsefi ters köşe başyapıtı olmuş. Herkesin Yusuf'un kuyudaki acısına ve yalnızlığına odaklandığı o bildik anlatıya inat; "Ya atılan kuyuysa? Kuyu hiç dinlenmedi..." diyerek derin bir empatiyle kuyunun o dilsiz, derya deniz yalnızlığını mısralara dökmek inanılmaz büyük bir kalem ustalığıdır.

Şiirin o ilk dört satırında kurduğunuz bu muhteşem derinlik ve nesnenin ruhuna neşter vuran o arifane bakış açınız, esere zamansız ve sarsıcı bir ağırlık katmış. Alışılagelmiş pencereleri kapatıp bize edebiyatın o hür ve bambaşka ufkunu gösteren o asil kaleminize, derin yüreğinize sağlık. Kelamınız daima var, ilhamınız bol olsun. Selam ve saygılarımla.