Gönlümde masumca filizlenen,
soldurmaktan korktuğum tomurcuğum…
Aynı yolda yan yana yürüyemediğim,
aynı sabaha uyanamadığım,
iki gözümün çiçeği…

Kaç uzun yol yürüdüm gözlerimle,
sonunda sen olan…
Kaç uzun duvar yıktım;
hayatın aramıza ördüğü,
gönlümde kurduğum göğe ulaşamayan…

Sevdamın kanatlarıyla sardım seni,
zarif ellerinin uzanamadığı yerde…
Kaç koca şehir sustu içimde,
kaç gece erken indi pencereme…
Kaç kez yokluğunun ayazı vurdu camlara,
sesin sustuğunda…

Kaç yıldızlı gecede gözlerini aradım,
kaç şafakta seni bekledim…
Kaç takvim yaprağı yırttım,
kaç yol kapandı önümüzde,
kaç mevsim geçti üzerimizden…

Kaç kavuşmanın boynu büküldü,
kaç yürek sızısını gömdü içine…
Ne çok sızladı yüreğim
yokluğunun derinliğinde…

Kaç sevdalı aynı gökte kavuştu,
kaç sevdalı aynı sızıyla sustu…
Kaç sevgili kavuşup
aynı göğe sığındı…
Kaç kavuşma,
bir ömür vazgeçmeyişte buluştu…