Hayat bitiyor öyle işte apansız,
Nasıl tutunmalı, nasıl var olmalı içinde?
Bir yürek sızısı olmak var, bir yüreğin içinde çiçek açmak.
Nasibim çiçeklerde, yüreğinin en güzel yerinde var olmak olsun.
Ve ben sana koşarken zaman dursun.
Sana, bana ait anların bir tablosu olsun kısa bile olsa.
Yetmeyecek bile olsa bir an olsun işte.
Sonra bir geceye sarıl, bir sabaha doğ benimle.
Söylediğim bir şarkının nakaratı ol,
Yazdığım bir şiirin her mısrası...
Batan günümün gurup vaktinde süzül gökyüzümde.
Denizlerin köpüğünde beyazlar içinde bulayım seni.
Bir avuç rüzgâr bırak avuçlarıma,
Saçlarının kokusu sinsin akşamın içine.
Ben seni bulayım kaybolduğum her yerde,
Sen beni çağır, dünyanın bütün sesleri sustuğunda.
Bir kuş kanadında geçsin adın içimden,
Bir yağmur damlasında değsin yüzün yüzüme.
Gecenin en sessiz yerinde
Kalbim kalbine denk gelsin yeniden.
Ne uzaklık kalsın aramızda,
Ne yarım kalmış cümleler,
Ne de söylemeye kıyamadığımız vedalar...
Mediha S.U. 07.09.2026