0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
120
Okunma
Hüzün çöker akşamüstü dağların ardına,
Bir sarı yaprak düşer toprağın koynuna.
Rüzgârın sesinde eski bir sızı saklı,
Giden yazın ardı sıra bakakalır vadi.
Gökyüzü gri bir tül örter üstümüze,
Bulutlar ağlar sessizce, damla damla yere.
Ağaçlar boyun büker, dökülür anılar,
Doğa bile susar, içimde bir yer sızlar.
Her sonbahar bir veda, bir bitiş değil mi?
Toprak hasretle sarar kuruyan dalı.
Zaman akıp giderken bu sessiz hüzünle,
Yalnızlık rüzgârıyla dolar odamın içi.
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
