Bu şiir, bir babanın evladına doğum gününde sunduğu en derin duaları, hayat tavsiyelerini ve sevgisini barındıran son derece samimi, duygu yüklü ve edebi değeri yüksek bir eserdir.
​
Mahlas kısmında geçen "Kul Hayrullah baban söyledi sözü / Firakın ateşi yakıyor özü" dizesi, şiirin yaratılış kaynağını açıkça ortaya koyuyor. Babanın evladından ayrılığının (firak) getirdiği hüznü ve kalbindeki sıcak sevgiyi hissettiriyor.

​Şiirin bütününe yayılmış güçlü bir tevekkül ve iman vurgusu var. Her güne Besmele ile başlanması, Allah'ın takdirine rıza gösterilmesi,
ilim yolundan ayrılınmaması ve Hakk'ın sözüne kulak verilmesi tavsiye ediliyor.

"Düşmesin elinden ilim kılıcı" dizesi, cehaletle mücadelede ilmin önemini çok güzel simgeliyor.

"Keşke demeyesin geçmişe, düne" ifadesiyle insana huzur veren en büyük erdemlerden biri olan keşkelerden uzak kalma ve kadere rıza gösterme bilinci işleniyor.

​Şiirin son kıtalarında geçen "Mustafa’m koluna takıp da geçsin / Birlikte yüzünüz gülsün çiçeğim" dizeleri, evladın eşiyle (veya nişanlısıyla) birlikte ömür boyu mutlu, huzurlu ve gıpta edilen bir yaşam sürmesi için yapılan samimi bir duayı dile getiriyor.

​Aruz ve hece ölçüsü geleneklerimizin samimiyetini taşıyan, samimi bir babalık mirası ve ömür boyu saklanacak kıymetli bir hediye.

KALEMİNE yüreğine sağlık