TÜKENDİK

Eskiden nasılsın diye başlardı mektuplar
Düz bir kağıda hasretle yazılırdı
Nasılsın İyi misin, iyi bakıyormusun emanetime,
Bir kaç damla da gözyaşı
Kalırdı satırlarda..

Özlemi duyurmak uzaklara
Ve unutmadığının teminatı gibiydi buram buram gurbet kokusuyla
Bir ucundan tutuşurdu mektuplar..

Sevginin, sadakatin, adanmışlığın sembolü
Aitlik ve sahipliği anlatırdı
Tertemiz, saf sevgilerin
Kahramanıydı onlar..

Şimdilerde ne o mektuplar,
Ne o saf aşklar var
İki satıra bile üşenen
Sevdanın kıyısında
Seviyormuş gibi yapanlar
Ahh yalanlar, yalanlar..

Görünce hatırlayan
Sorunca özleyen
Riyakar bu zamanda
Aşıkmıș gibi maskeler
Ve inanmış gibi yüzler..

Vefadan haber yok
Sadakat mi, O da ne?
Özlem hangi şehir
Sevmek insanın neyine..

Tükettik güzel olan ne varsa
Ve tükendik
Aşka inanç mı
Hadi ordan canım
Kim takar seni
Boşversene
Kim inanır..

05.09.2023
#ÜnzileŞanlı
#Kelimeleri_olan_kadin