0
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
47
Okunma
Tabularımızın çivileriyle çakılırdı tabutlarımızın tahtaları
Kavimler göç alırdı, göç yollarında çoğalırdı insanlar
Ve ben, kırlangıçlar şahidim olsun ben, yokluğunda yoktum
Bir ölümün yazgısına emanet bırakılmıştım
Gömülmeyi unutulmuş bir cesette çürümek kaderdi
Ve ölmekte olup beceremeyen bedenime bir kadın silüeti örtüldü
Cenazenin mezarına kavuşması gibi huzur vericiydi
Ve ...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.