Yoruldu göğsümün deli dalgası
Dindi içimdeki yangın kavgası
Çekildim dünyanın gürültüsünden
Geçtim heveslerin kör övgüsünden

Buz kesen ayazda tutuştum birden
Arındım hesaptan kibirden kirden
Suskun feryatlarla doldu bu diyar
Kendi yangınımda eridi efkâr

Bütün heveslerden el çekti bu can
Sessiz bir duaya büründü cihan
Ne bir ah bıraktım ne kırık heves
Huzurun bağında dinlenir nefes

Kapandı kapılar bitti bu pazar
Kendi sükûtunda dinlendi nazar
Döküldü dillerden zehirli hece
Dilsiz bir sabaha erdi bu gece

Dermana gerek yok sızım bana yâr
Eridi bağrımda erimeyen kar
Taşımam sırtımda yabancı yükü
Toprağa yasladım yorulmuş kökü

Eksildikçe doldum bittikçe oldum
Zifir gecelerde gün gibi doğdum
Tükendi ömrümün sahte telaşı
Huzura bıraktım dik duran başı

Bütün heveslerden el çekti bu can
Sessiz bir duaya büründü cihan
Ne bir ah bıraktım ne kırık heves
Huzurun bağında dinlenir nefes

Kapandı kapılar bitti bu pazar
Kendi sükûtunda dinlendi nazar
Döküldü dillerden zehirli hece
Dilsiz bir sabaha erdi bu gece

Kapattım kapımı kederli güne
Dönüp de bakmam hiç kaybolan düne
Söz tükendi artık çekildi tufan
Kendi derûnunda duruldu bu can